Τι είναι άραγε λογοτεχνία;

 

Λογοτεχνία σημαίνει η τέχνη του λόγου! Η τέχνη του να χειρίζεσαι άριστα το λόγο τόσο προφορικά (θα πω εγώ που ίσως δεν στέκει) όσο και γραπτά. Η τέχνη του να χρησιμοποιείς το λόγο για να ταξιδέψεις τον αναγνώστη ή να τον κάνεις να προβληματιστεί. Γιατί πως να το κάνουμε ο κακός χειρισμός του γραπτού λόγου μόνο λογοτεχνία δεν λέγεται. Λογοτεχνία σίγουρα ονοματίζονται τα παρακάτω:

««Αν είχα τ’ ουρανού την πλουμιστή τη φορεσιά
την υφασμένη από χρυσό κι απ’ ασημένιο φως
Τη γαλανή, τη μελιχρή, τη μαυροκεντημένη φορεσιά
Από νύχτα κι από μέρα κι από αποσπερίσιο φως
Τη φορεσιά μου θα άπλωνα κάτω από τα πόδια σου
Μα εγώ που είμαι φτωχός έχω μόνο τα όνειρά μου
Τα όνειρά μου άπλωσα κάτω από τα πόδια σου.
Πάτα ελαφρά γιατί πατάς πάνω στα όνειρά μου».
Δεν αναφέρεται όνομα συγγραφέα.

Κάνει τόση παγωνιά! Κι αυτή η ψυχή μου, τι μανία! Να θέλει να ρίχνει τα όνειρά της στη φωτιά για να ζεσταθεί…
Αλκυόνη Παπαδάκη

Έλα κοντά μου , δεν είμαι η φωτιά.
Τις φωτιές τις σβήνουν τα ποτάμια.
Τις πνίγουν οι νεροποντές.
Τις κυνηγούν οι βοριάδες.
Δεν είμαι , δεν είμαι η φωτιά.
Έλα κοντά μου δεν είμαι άνεμος.
Τους άνεμους τους κόβουν τα βουνά.
Τους βουβαίνουν τα λιοπύρια.
Τους σαρώνουν οι κατακλυσμοί.
Δεν είμαι, δεν είμαι ο άνεμος.

Εγώ δεν είμαι παρά ένας στρατολάτης
ένας αποσταμένος περπατητής
που ακούμπησε στη ρίζα μιας ελιάς
ν’ ακούσει το τραγούδι των γρύλων.
Κι αν θέλεις , έλα να τ’ ακούσουμε μαζί.

Μενέλαος Λουντέμης

Όποτε μετράω τα κουμπιά της ψυχής μου, πάντα μου λείπουν μερικά…. Τα ‘χασα; Μου τα κλέψανε; Τα κατάπια; Τα χάρισα; Κύριος είδες… Άντε τώρα να την κουμπώσω τη ρημάδα… Άντε να την προφυλάξω…
Αλκυόνη Παπαδάκη

«Όταν στις μεγάλες πόλεις βρέχει, κάποιοι άνθρωποι τρέχουν να κρυφτούν κάτω από τεράστιες ομπρέλες αξιοπρέπειας.Γιατί δεν είναι καθωσπρέπει να κυκλοφορείς βρεγμένος, οι άλλοι θα σε κοιτάζουνε με οίκτο και αυτό δεν είναι καλό για τη δημόσια εικόνα σου.

Όταν στις μεγάλες πόλεις βρέχει, κάποιοι άνθρωποι είναι … τυχεροί και δεν κρατούν ομπρέλες. Αν φορούν καπέλα, τα βγάζουν. Και όσο πιο βρεγμένοι τόσο πιο ευτυχισμένοι.
Σταλαγματιές ονείρων / Γιάννης Ζιώτης

Ν‘ αγαπάς σημαίνει να σπαρταράς σε σεντόνια ξεσκισμένα από την αυπνία… Γιατί αγάπη δεν είναι ένας τρυφερός παράδεισος μα η βίαιη επίθεση της λαίλαπας νερού και φωτιάς….
Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι

Advertisements
Κατηγορίες: Ετικέτες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s