John Conolly – Το βιβλίο των χαμένων πραγμάτων!

Το ξέρατε ότι οι 7 νάνοι ήταν 8 και μάλιστα σύντροφοι σοσιαλιστές; Ο ένας έφυγε να δουλέψει για τη μαμά του και τον διέγραψαν από την Ένωση ως καπιταλιστή! Και τη Χιονάτη θέλουν να την ξεφορτωθούν γιατί έχει απαίσιο χαρακτήρα! Προσπάθησαν να την κοιμίσουν με το δηλητηριασμένο μήλο αλλά τους χάλασε τη δουλειά ο πρίγκιπας με το φιλί του που μπλέκεται σε ξένες δουλειές χαχαχαχαχαχα….

«Ο Ντέιβιντ είχε μια υποψία για το ποια μπορεί να ήταν «αυτή», αλλά σκέφτηκε ότι θα ήταν ευγενικό να βεβαιωθεί, για καλό και για κακό.

«Μένει μαζί σας κάποια κυρία;» ρώτησε τον Αδελφό υπ’ αριθμόν Ένα.

Ο βόμβος των συζητήσεων ανάμεσα στους άλλους νάνους έπαψε αμέσως.

«Ναι δυστυχώς», είπε ο Αδελφός υπ’ Αριθμόν Ένα.

«Και με τους εφτά;» ρώτησε ο Ντέιβιντ. Δεν ήταν σίγουρος γιατί, αλλά του φάνηκε λίγο παράξενο να ζει μια γυναίκα με εφτά μικρά ανθρωπάκια.

«Ξεχωριστά κρεβάτια», είπε ο νάνος. «Δεν έχει βρωμοδουλειές».

«Μα όχι βέβαια», είπε ο Ντέιβιντ. Αναρωτήθηκε για ποιες βρωμοδουλειές μπορεί να μιλούσε ο νάνος, αλλά μετά αποφάσισε ότι ίσως ήταν προτιμότερο να μην το σκέφτεται. «Μμμμ……. δε φαντάζομαι να τη λένε Χιονάτη, ε;»

Ο Σύντροφος Αδελφός υπ’ Αριθμόν Ένα σταμάτησε απότομα, προκαλώντας μια μικρή καραμπόλα από συντρόφους πίσω του.

«Δε φαντάζομαι να είναι φίλη σου ε;» ρώτησε καχύποπτα.

«Α, μπα, καθόλου», είπε ο Ντέιβιντ. «Δεν την έχω γνωρίσει. Μπορεί να έχω ακούσει γι’ αυτήν όμως».

«Χα», είπε ο νάνος, ικανοποιημένος προφανώς, κι άρχισε να περπατάει πάλι. «Όλοι έχουν ακούσει γι΄ αυτήν: «Ωωωω, η Χιονάτη που ζει με τους νάνους, κοντεύει να τους πετάξει έξω από το σπίτι τους έτσι όπως τρώει. Δεν ήταν ικανοί ούτε να τη σκοτώσουν». Ναι, αμέ, σίγουρα όλοι ξέρουν για τη Χιονάτη».

«Εεε…. να τη σκοτώσουν;» ρώτησε ο Ντέιβιντ.

«Το δηλητηριασμένο μήλο», είπε ο νάνος. «Δεν πήγε πολύ καλά όμως. Δεν υπολογίσαμε καλά τη δόση, βάλαμε πολύ λίγο».

«Νόμιζα ότι τη δηλητηρίασε η κακιά μητριά της», είπε ο Ντέιβιντ. 

«Δε διαβάζεις εφημερίδες», απάντησε ο νάνος. «Αποδείχτηκε ότι η κακιά μητριά είχε άλλοθι».

«Έπρεπε να το είχαμε ελέγξει πρώτα, είπε ο Αδελφός υπ’ Αριθμόν Πέντε. «Είχε πάει να δηλητηριάσει κάποιον άλλον εκείνες τις μέρες. Μία στο εκατομμύριο. Μεγάλη κακοτυχία».

Τώρα ήταν η σειρά του Ντέιβιντ να σταματήσει. «Θες να πεις ότι εσείς προσπαθήσατε να δηλητηριάσετε τη Χιονάτη;»

«Απλώς θέλαμε να αποκοιμηθεί για ένα διάστημα», είπε ο Αδελφός υπ’ αριθμόν Δύο.

«Για ένα πολύ μεγάλο διάστημα», είπε ο Αριθμός Τρία.

«Μα γιατί;», ρώτησε ο Ντέιβιντ.

«Θα δεις», απάντησε ο Αδελφός υπ’ αριθμόν Ένα. «Τέλος πάντων, της δίνουμε το μήλο, το τρώει, το ρίχνει στον ύπνο, εμείς το ρίχνουμε στο κλάμα, «η καημένη η Χιονάτη, θα μας λείψει τόσο πολύ, αλλά η ζωή συνεχίζεται». Την ξαπλώνουμε σε μια πέτρα, βάζουμε γύρω γύρω λουλούδια και μικρά λαγουδάκια που έκλαιγαν, ξέρεις, όλα τα σχετικά, οπότε να σου και εμφανίζεται ένας αναθεματισμένος πρίγκιπας και τη φιλάει. Εμείς δεν είχαμε καν πρίγκιπα εδώ γύρω. Ο τύπος εμφανίστηκε από το πουθενά πάνω σ’ ένα άσπρο άλογο. Με το που τη βλέπει, κατεβαίνει και τρέχει στη Χιονάτη σαν σκυλί που ξετρύπωσε αλεπού. Δεν ξέρω πως το είδε το πράγμα, να τριγυρίζει και να φιλάει στην τύχη άγνωστες γυναίκες που συνέβαινε να κοιμούνται εκείνη την ώρα».

«Ανώμαλος», είπε ο Αδελφός υπ’ αριθμόν Τρία. «Θα ‘πρεπε να τον κλείσουν κάπου».

«Τέλος πάντων, ήθελε σώνει και καλά να χώσει τη μύτη του σε ξένες δουλειές, οπότε πετάγεται, που λες, από το άσπρο του άλογο σαν ελατήριο, και μέχρι να καταλάβεις τι έγινε αυτή ξυπνάει και…. Ω, μιλάμε ότι ήταν πολύ αγριεμένη! Ο πρίγκιπας τ’ άκουσε για τα καλά, αφού πρώτα του ‘ριξε έναν μπάτσο επειδή τόλμησε να «πάρει τέτοια θάρρητα» μαζί της. Την άκουσε γύρω στα πέντε λεπτά και μετά, αντί να την παντρευτεί, καβαλάει πάλι το άλογο του και χάνεται στο ηλιοβασίλεμα. Δεν τον ματαείδαμε ποτέ. Εμείς πήγαμε να φορτώσουμε την ιστορία με το μήλο στην κακιά μητριά, αλλά, τι να πω, αν υπάρχει ένα μάθημα που βγαίνει απ’ όλα αυτά, είναι, θα λέγαμε, ότι πρέπει να βεβαιώνεσαι ότι ο άνθρωπος που θα κατηγορήσεις άδικα για κάτι κακό είναι διαθέσιμος. Έγινε μια δίκη, καταδικαστήκαμε με αναστολή λόγω προκλητικής συμπεριφοράς του παρ’ ολίγον θύματος σε συνδυασμό με έλλειψη επαρκών στοιχείων, και, μας είπαν ότι αν ξανασυμβεί τίποτα στη Χιονάτη, αν σπάσει έστω και το νύχι της, θα πάμε γραμμή για κούνια».

Ο Σύντροφος υπ’ αριθμόν Ένα έκανε μια παντομίμα ότι πνίγεται στην αγχόνη, για την περίπτωση που ο Ντέιβιντ δεν είχε καταλάβει τι εννοούσε.

«Α», είπε ο Ντέιβιντ. «Μα εγώ είχα ακούσει άλλη ιστορία».

«Ιστορία!», ξεφύσηξε ο νάνος. «Σε λίγο θα αρχίσεις να μου λες και γι’ αυτό το «έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Σου φαίνεται να ζούμε καλά; Δεν υπάρχει «έζησαν καλά»΄για μας. «Κακά, ψυχρά κι ανάποδα» ίσως»………

Περιγραφή οπισθόφυλλου

Κλεισμένος στο δωμάτιο του στη σοφίτα, ο δωδεκάχρονος Ντέιβιντ θρηνεί για το θάνατο της μητέρας του. Είναι θυμωμένος και μόνος. Μοναδική του συντροφιά τα βιβλία του στα ράφια, που εκείνη τον έμαθε να αγαπά. Αλλά μες στο σκοτάδι αυτά τα βιβλία αρχίζουν να του ψιθυρίζουν. Κι όσο του μιλούν, πραγματικότητα και φαντασία γίνονται σιγά σιγά ένα….

Καθώς η οικογένεια του διαλύεται, ο Ντέιβιντ νιώθει τους ψίθυρους στα ράφια να τον τραβούν βίαια σε έναν άλλο κόσμο – μια παράξενη αντανάκλαση του δικού του, που κατοικείται από ήρωες και τέρατα κι ένα γερασμένο βασιλιά που κρύβει τα μυστικά του σε ένα αινιγματικό βιβλίο: Το Βιβλίο των Χαμένων Πραγμάτων….

Ένα σκοτεινό παραμύθι για τη θλίψη και την απώλεια, την αφοσίωση και την αγάπη. Για το μακρύ, τρομακτικό ταξίδι από την αθωότητα στην ενηλικίωση. Και για την ακατάλυτη δύναμη των μύθων στη ζωή μας.

john-connolly2-2010-press

Ο Τζον Κόνολι γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1968, σπούδασε αγγλική φιλολογία και δημοσιογραφία και εργάστηκε για πέντε χρόνια στους Irish Times, όπου αρθρογραφεί τακτικά μέχρι σήμερα.

Σε ηλικία είκοσι εννέα ετών, υπέβαλε προς έκδοση το πρώτο του μυθιστόρημα, Κάθε Νεκρό Πράγμα. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1999. Σε χρόνο ρεκόρ, μπήκε σε όλες τις λίστες των μπεστ σέλερ και στη συνέχεια απέσπασε το αμερικανικό Βραβείο Σέιμους καλύτερου αστυνομικού μυθιστορήματος, το οποίο για πρώτη φορά απονεμόταν σε μη-Αμερικανό συγγραφέα.

Ο Κόνολι συνέχισε την εντυπωσιακή πορεία του με τα έργα Το Δέντρο του Θανάτου, Φονικό Είδος, Στο Λευκό Δρόμο, Οι Κακοί, Ο Μαύρος Άγγελος, Το Βιβλίο των Χαμένων Πραγμάτων, Οι Κούφιοι Άνθρωποι, Οι Θεριστές και Οι Εραστές. Όλα έγιναν μπεστ σέλερ των Sunday Times, των Irish Times και των New York Times, εκδόθηκαν σε δεκαεννέα γλώσσες και τον καθιέρωσαν οριστικά ως έναν από τους καλύτερους νέους συγγραφείς θρίλερ.
Τον αποκαλούν συχνά ο «Δουβλινέζος που γράφει σαν Αμερικανός», επειδή τοποθετεί τη δράση των μυθιστορημάτων του στις ΗΠΑ με απίστευτη άνεση και αυθεντικότητα. Ιδιοφυής σκηνοθέτης της φρίκης αλλά και εξαιρετικός τεχνίτης της γραφής, ξεχωρίζει απ’ όλους τους ομότεχνούς του για το μοναδικό του στυλ, που συνδυάζει το νουάρ με το μεταφυσικό στοιχείο και την αγωνιώδη πλοκή της περιπέτειας με την κατάδυση στα σκοτεινά βάθη της ανθρώπινης ψυχής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s