Requiem for a Dream (Ρέκβιεμ για ένα όνειρο)-Hubert Selby Jr

Ότι και να πει κανείς για το συγκεκριμένο βιβλίο θα είναι λίγα. Γροθιά στο στομάχι η κάθε σελίδα που περνούσε. Ειδικά οι τελευταίες. Τόσο πολύ που θα είναι η πρώτη φορά που δεν θα καταφέρω, όσο κι αν το θέλω, να δω την υπέροχη ταινία του Αρονόφσκι. 

      Τέσσερα άτομα που παλεύουν με τους δικούς τους δαίμονες οι οποίοι στο τέλος τους κατατροπώνουν. Η Σάρα, ο Χάρι (γιος της Σάρα), η Μάριον και ο Τάιρον.Οι τρεις τελευταίοι φίλοι και χρήστες ηρωίνης, χαπιών, χασίς κλπ. Ο Χάρι και η Μάριον ζευγάρι, ή τουλάχιστον το προσπαθούν. Αγωνίζονται να εξασφαλίσουν φράγκα για να ξεκινήσουν ένα όνειρο ζωής αλλά η πρέζα τους διαλύει κυριολεκτικά τις ζωές και καταστρέφει τα όνειρα τους πριν καν αρχίσουν. Η Μάριον στο τέλος γίνεται πόρνη για να εξασφαλίσει τη δόση της, ο Χάρι καταλήγει στο νοσοκομείο να χαροπαλεύει για τη ζωή του και ο Τάιρον κάνει καταναγκαστική εργασία στο Νότο προκειμένου να εκτίσει την ποινή του και να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη.

      Από την άλλη η Σάρα, μητέρα του Χάρι, χήρα αρκετά χρόνια χάνεται στον ψεύτικο κόσμο της τηλεόρασης και ακόμα περισσότερο όταν ένας εκπρόσωπος τηλεοπτικού προγράμματος της τηλεφωνεί και της λέει ότι έχει επιλεχθεί να συμμετάσχει σε κάποιο τηλεπαιχνίδι. Εκείνη τον πιστεύει και αρχίζει να αναθαρρεί και να αισθάνεται και πάλι κάπως ως γυναίκα. Βάφει τα μαλλιά της και βάζει στο παιχνίδι και τις άλλες γυναίκες της γειτονιάς οι οποίες περιμένουν μαζί της με αγωνία την επίσκεψη του ταχυδρόμου με τον πολυπόθητο φάκελο συμμετοχής, ο οποίος όμως δεν έρχεται ποτέ. Αντιμετωπίζοντας τον εαυτό της ως υπέρβαρο η Σάρα καταφεύγει σε δίαιτα χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματα και τελικά παραδίνεται σε χάπια αδυνατίσματος. Ώσπου καταλήγει πετσί και κόκκαλο σε ψυχιατρική κλινική έχοντας υποστεί βάναυση συμπεριφορά από νοσοκόμους και ιατρικό προσωπικό καθώς και ηλεκτροσόκ. Κάτι που την μεταμορφώνει από άνθρωπο σε φάντασμα που απλώς περιφέρεται στην κλινική.

Σκληρό βιβλίο όπως και οι περιγραφές του. Η σκληρή πραγματικότητα της Νέας Υόρκης όταν πέφτει το σκοτάδι. Το αμερικανικό όνειρο γκρεμίζεται σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, βγάζει τη μάσκα του και δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο.

Το βιβλίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από τον ταλαντούχο σκηνοθέτη Ντάρεν Αρονόφσκι.

«Οι ώρες της μέρας είναι μεγάλη μανούρα, όταν ο ήλιος λάμπει και το φως του αντανακλάται πάνω στα παράθυρα, στ’ αυτοκίνητα, στα κτήρια και στα πεζοδρόμια και η γαμημένη αμείλικτη λάμψη του πιέζει τους βολβούς των ματιών σου σαν δύο μεγάλοι αντίχειρες και εσύ αδημονείς για τη νύχτα, τότε που μπορείς να βρεις λίγη ανακούφιση από τις εντάσεις της μέρας και αρχίζεις να ζωντανεύεις καθώς το φεγγάρι ανατέλλει, αλλά ποτέ δεν βρίσκεις την απόλυτη ανακούφιση που λαχταράς, που προσμένεις. Αρχίζεις να αισθάνεσαι την απάθεια της ημέρας να στραγγίζει από πάνω σου την ώρα που όλα τα καθώς πρέπει ναυάγια φτάνουν στο σπίτι τους μετά την οκτάωρη βάρδια τους και κάθονται στο τραπέζι για το δείπνο με τη γυναίκα και τα παιδιά. Η γυναίκα πάντα η ίδια ταλαιπωρημένη γκόμενα, με τρίχες στο πρόσωπο και τον κώλο σακουλιασμένο, πετάει πάνω στο τραπέζι τον ίδιο, γνώριμο λαπά ενώ οι αναθεματισμένες μαϊμούδες του σπιτιού ουρλιάζουν και τσακώνονται για το ποιος έχει το μεγαλύτερο κομμάτι κρέας και ποιος πήρε το περισσότερο βούτυρο και τι έχει για επιδόρπιο ενώ μετά το δείπνο εκείνος παίρνει ένα κουτάκι μπίρα, κάθεται μπροστά στο χαζοκούτι και γρυλίζει σαν γουρούνι και κλάνει και σκαλίζει τα δόντια του ενώ σκέφτεται ότι θα έπρεπε να βγει έξω για να βρει κανένα αξιοπρεπές κωλαράκι για να γαμήσει, αλλά παραείναι κουρασμένος και τότε η κυρά του έρχεται και σωριάζεται στον καναπέ και λέει το ίδιο ακριβώς πράγμα κάθε βράδυ. Ποτέ δεν αλλάζει. Τι είναι αυτό που βλέπεις αγάπη;; Ως την ώρα που θα ξαναπαιχτεί αυτή η σκηνή…..»

        «Ο Selby είναι ένας από τους σημαντικότερους αμερικανούς συγγραφείς. Το έργο του χαρακτηρίζεται από δύναμη, βαθιά γνώση της ανθρώπινης φύσης και του ανθρώπινου πόνου, ειλικρίνεια και ήθος, τοποθετώντας τον δίπλα στον Ντοστογιέφσκι….. Όποιος κατανοεί το έργο του Selby, κατανοεί την οδύνη της αμερικανικής κοινωνίας».

The New York Times.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s